«پس داوود از جت رفته به غار عدلام گریخت. چون برادران داوود و تمامی خاندان پدرش این را شنیدند، نزد او به آنجا رفتند» موعظه بشارتی.

نجات شهر قعیله به دست داوود: «بنابراین داوود و مردانش به قعیله رفتند و با فلسطینیان جنگیده، احشام ایشان را به یغما بردند و ضربه مهلکی بر آنان وارد آوردند. پس داوود قعیله را نجات داد»

شائول پادشاه در پی قتل داوود است: «شائول به پسرش یوناتان و به همه خدمتگزاران خویش فرمان داد تا داوود را بکُشند»

«چون داوود از سخن گفتن با شائول فارغ شد، دل یوناتان به دل داوود چسبید و یوناتان داوود را همچون جان خویش دوست می‌داشت»

رویارویی داوود با جلیات .« داوود گفت: این فلسطینی نامختون کیست که لشکریان خدای زنده را به چالش کشیده است؟»

« واما خداوند به سموئیل گفت: تا به کی برای شائول ماتم می‌گیری. حال آنکه من او را از پادشاهی برای اسرائیل رد کرده‌ام؟»

درسهایی از کتاب اول ساموئیل: زندگی شائول پادشاه و رفتار او به خوبی نمایانگر این حقیقت تلخ است که او یک ایماندار واقعی نبود.

«آنگاه سموئیل ظرف روغن را برگرفت و بر سر شائول ریخته او را بوسید و گفت: خداوند تو را مسح کرده تا بر قوم او اسرائیل حاکم باشی»

مطالعه کتاب اول سموئیل. در این فصول می بینیم که قوم خداوند به جنگ با فلسطینیان می روند و صندوق عهد خداوند توسط بت پرستان به تاراج برده می شود.

«داوود سخت پریشان حال بود زیرا مردم از سنگسار کردن او سخن می گفتند، چرا که جان هر یک از مردم به خاطر پسران و دخترانشان تلخ شده بود. اما داوود خویشتن را در خدای خود تقویت کرد»

تفاوت یک مسیحی واقعی با کسی که ادعای مسیحی شدن می کند در چیست؟ مطالعه زندگی شايول پادشاه و دلی دیگر که خداوند به وی داد، به ما در پاسخ به این سوال کمک می کند.